Album vd Week: Hurray for the Riff Raff – The Navigator

Alynda Segarra is de drijvende kracht achter de gestage muzikale ontwikkeling van de Amerikaanse band Hurray for the Riff Raff. Haar Puerto Ricaanse afkomst speelt een belangrijke rol in het gebruik van exotische instrumenten en in de verhalen die zij bezingt. Ze groeide op in de Bronx te New York, maar verkende als snel de Verenigde Staten te voet en bij trein, om zich uiteindelijk in het muzikale New Orleans te vestigen. Toch bleef haar verleden al die tijd rondspoken in haar herinneringen en manier van leven, tijd dus om terug te keren naar haar roots. Met The Navigator verruilt ze het diepe zuiden voor de veelzijdigheid van de Bronx, vertaalt in een conceptalbum rond haar alter ego genaamd Navita. Samen met producer Paul Butler (Michael Kiwanuka, The Bees) legde ze haar roots vast in de hedendaagse problemen in Amerika en de manier waarop er tegen latino’s en hispanics wordt aangekeken. Naast de verhalende kracht van het album wordt de muziek vooral verpakt in de weidsheid aan instrumentale klanken.

Entrance vormt met haar stadse geluiden de perfect introductie tot de plaat. De klanken van voorbij razende metro’s gaan over in de harmonieuze doo-wop zang, waarin de gospel komt opzetten. Living in the City zet het verhaal rond Navita in werking, van het drukke stadse leven en de eenzaamheid die haar soms treft. De ondergrond van haar roots stromen door in het gitaarspel en het percussiegebruik. Wanneer haar vrienden worden geconfronteerd met drugs sluipt het vertrouwen van Navita weg en lijkt de toekomstdroom verdwenen. Wat betreft doen de zware baspartijen van Hungry Ghost het doemscenario vergroten, maar weet ze zich klaar te stomen voor de grote wereld. Segarra’s zang kent een ruw randje, waarop de synths en gitaren een wat zwaardere toonzetting krijgen. De Amerikaanse droom is er één die door haar afkomst wordt bemoeilijkt. In Life to Save wordt het verlies van dierbaren verdrongen door hevig drankgebruik, totdat de hoofdpersoon tot inzicht komt dat haar eigen leven nog van betekenis kan zijn. Het meeslepende van de gitaarklanken van Jordan Hyde en Paul Butler worden ondersteund door Segarra’s melodieuze pianospel. De opfleurende toon wordt voortgezet in Nothing’s Gonna Change That Girl, waar de schoonheid zit verpakt in het akoestische gitaarspel en het gebruik van viool en cello. De muzikale veelzijdigheid van het album is voelbaar wanneer de conga’s en bongo’s van Juan-Carlos Chaurand hun intrede doen. De titeltrack doet met bomba drummers haar Puerto Ricaanse roots naar voren brengen. Het instrument geniet een grote populariteit in dat land en sluit hier perfect aan bij de strijkersarrangementen en de voelbare levensveranderingen die de hoofdpersoon doormaakt.

Op Halfway There klinkt Segarra breekbaar en doet ze naast het harde leven toch de vooruitgang als persoon weerklinken. Halverwege het veranderingsproces lijkt alles op zijn plek te vallen, maar schijn bedriegt zo blijkt uit Rican Beach. De bongo’s geven de Latijns-Amerikaanse bewoners een gezicht, wanneer politieke onzekerheid een zware druk op ze legt. Van het bouwen van een muur tot aan het ontkennen van hun menselijke identiteit. De muzikale vooruitgang geeft steeds meer van haar afkomst weer, aansluitend bij de ontwikkeling van het verhaal. De gedeeltelijke autobiografische teksten doen in de pianoklanken van Fourteen Floors herrijzenNavita gaat jaren later terug naar de plek waar ze opgroeide. Aarzelingen over haar bestaan en de manier waarop ze moet omgaan met de onzekerheid die haar herkomst met zich meebrengt zijn voelbaar in de tastbare emoties van Segarra’s zang. De aantrekkingskracht van de strijkers en percussie brengen de emoties van Settle tot diep in haar gedachten, waar ze zoekt naar een plek om zich te vestigen. Een blik op de toekomst biedt Pa’lante, waar de Puerto Ricaanse samenstelling van para adelante naar verwijst. Het aangrijpende pianospel doet Navita inzien dat ze haar waarde wil toevoegen aan de wereld, ook al wordt ze als persoon niet begrepen. De woede over de vernederingen die ze door haar afkomst over haar heen heeft gekregen kan ze maar moeilijk van haar afzetten. De muzikale omslag brengt een ritmische verandering teweeg waarin er meermaals van toekomstperspectief naar vernedering wordt toegewerkt. De boodschap mag duidelijk zijn wanneer Navita de vooruitgang aanroept. In Finale keren de tropische klanken terug, om in de Spaanse zang de levensloop af te ronden.

The Navigator dient als een oproep aan alle inwoners van de Verenigde Staten met een andere herkomst om vooral in zichzelf te blijven geloven en anderen te helpen waar nodig. Het is een album dat bol staat van de onderhuidse woede en waarin de uitgebreide instrumentatie zowel de de herkomst als de huidige leefomgeving van zangeres Alynda Segarra een plek geeft. Deze muzikale veelzijdigheid zorgt ervoor dat eenieder een stem krijgt in een land waarin vele culturen samengaan. Hoe donker de dagen ook mogen zijn, de waarde die Segarra aan het ondergewaardeerde volk geeft doet hoop herleven en laat met de dansbare muziek de bevolking tot elkaar komen.

8,0

Tracklist:

  1.  Entrance (1:43)
  2.  Living in the City (3:16)
  3.  Hungry Ghost (3:25)
  4.  Life to Save (2:56)
  5.  Nothing’s Gonna Change That Girl (4:00)
  6.  The Navigator (3:07)
  7.  Halfway There (2:11)
  8.  Rican Beach (3:32)
  9.  Fourteen Floors (4:13)
  10.  Settle (2:57)
  11.  Pa’lante (5:53)
  12.  Finale (3:21)

Speelduur: 40:34
Genre: Rock, folk
Releasedatum: 10 maart 2017

Hurray for the Riff Raff - The Navigator

 

Over Hugo van den Bos

Hugo van den Bos
Als muziek- en vinylliefhebber ontwikkelde ik in 2011 de site Platendraaier, om een overzichtelijk platform te bieden met informatie over platenbeurzen, platenzaken en bijzondere hoezen. In de loop van de jaren zijn hier diverse onderdelen bijgekomen zoals een concertagenda, een lijst van poppodia en een overzicht van verschenen muziekdocumentaires. Eind 2013 startte ik de muziekblog, waarop door mij geschreven albumrecensies, concertverslagen, muzieklijstjes en artikelen over platenzaken te vinden zijn. Andere activiteiten: ontwerpen en programmeren van websites, backpacken door verre oorden, bekijken van complexe films, actief meedenken bij tv quizzen, kilometers vreten op de mountainbike en als wandelaar, drinken van kwaliteitskoffie, smikkelen van de binnen- en buitenlandse keuken en genieten van speciaalbieren.

Lees ook eens

The Black Angels - Death Song

The Black Angels – Death Song

Vijftig jaar na dato krijgt een van de fijnste songs van The Velvet Underground, The …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *