Sturgill Simpson – A Sailor’s Guide to Earth

Sturgill Simpson - A Sailor's Guide to EarthIn 2014 was het de Amerikaanse muzikant Sturgill Simpson die met zijn tweede soloalbum Metamodern Sounds in Country Music de muziek van de country herdefinieerde. Zijn levenslessen bracht hij naar voren in fraai gestructureerde nummers, waarbij country legendes als Merle Haggard en Marty Robbins doorschemerde in zijn muziek. Alhoewel zijn leven in de tijd dat hij bij de Amerikaanse marine zat en enkele jaren bij een spoorwegmaatschappij werkte verre van op rolletjes verliep brachten juist de ervaringen uit deze tijd zijn country songs meer diepgang toe. Op zijn derde album A Sailor’s Guide to Earth richt hij zich tot zijn 2 jaar oude zoon, waar zijn verhalende brieven als zeevaarder het proces van opgroeien ondersteunen. Voor de muzikale ondersteuning kiest hij voor een combinatie van de Nashville country, New Orleans funk, Mississippi blues en de Memphis soul, mede gevormd door de hoornsectie van de Dap-Kings.

Welcome to Earth (Pollywog) opent het album met de geluiden van zeemeeuwen die boven de haven rondcirkelen, voordat de matroos definitief zijn thuis verlaat. De synths drijven de boot de zee op, waar het pianospel de ontroering in kaart brengt. Simpson richt zich tot zijn zoon wanneer de strijkers aanzwellen. In de klanken van de pedal steel gitaar doemt de metafoor op die de matroos is voor een muzikant. Allebei lang weg van familie en met pijn in het hart de dagen missend dat de kinderen opgroeien. Wanneer de Dap-Kings hun intrede doen wordt de country ondersteund door de soulvolle klanken van de blazers. De trombone van Clark Gayton, trompet van David Guy en saxofoon van Ian Hendrickson-Smit brengen de funk in het breed opgezette muzikale geheel. De ruige zee legt de depressies bloot waar de zeelui mee te maken krijgen. Het atmosferische geheel van Breakers Roar wordt aangevoerd met de roepen van zeemeeuwen en het ontroerende gitaarspel. Simpson draagt zijn emoties als nooit te voren, verder wegdrijvend van zijn rauwe stemgeluid. De cello’s en violen brengen de liefde in vervoering en laten Simpson wegzakken in de door hemzelf gecreëerde droomwereld. Wanneer de matrozenliederen naar de oppervlakte komen wordt op Keep It Between the Lines het roer direct omgegooid naar de funk en soul van de Dap-Kings. Sturgill’s levenslessen voert hij door naar de raad die hij zijn zoon geeft. De fouten uit zijn leven brengt hij in wijze woorden, ondersteund door het fraaie orgelspel van bandlid Robert Emmett. De Dap-Kings dragen de muziek in de klanken van blazers, waarbij de gitaren voor de onderliggende laag uit de countrymuziek zorgen. Zo vader, zo zoon gaat voor Simpson niet op en met raad en daad probeert hij zijn zoon van het verkeerde pad af te houden.

De country weet zich dieper in de muziek te nestelen wanneer Simpson zijn tijd bij de marine laat doorschemeren in Sea Stories. Als nieuweling bij de marine werd zijn leven hem ontnomen door de beperkte vrijheid en het gebrek aan zeggenschap. De progressie van de country klinkt door in het samenkomen van de pedal steel gitaar, piano en Simpson’s 12-string gitaar. Voor de verhalen die hij verteld als zeeman mag zijn zoon dan nog iets te jong zijn, maar de herinneringen hebben hem gevormd tot wie hij is geworden. De Aziatische havensteden verlatend brengt Sturgill met In Bloom een ode aan Nirvana’s Kurt Cobain. Het nummer past in zijn context binnen het verhaal van de zeevaarder en wordt op wonderlijke wijze tot een countrysong omgebogen. De Wurlitzer piano laat in combinatie met het gitaarspel de emoties loskomen, waar zijn toevoeging van To Love Someone de hardheid als kwade jongeman laat varen. De blazers voeren het nummer nieuwe wegen in, om te eindigen in de klanken van de havens. Met Brace For Impact (Live A Little) laat Simpson je bewust worden van de korte tijd die we op aarde doorbrengen. De pulserende basslijn van van Kevin Black laat het bluesy nummer tot groei komen. De pijn van het bestaan vloeit door in zijn rauwe zang, waar Laur Joamets de gitaarklanken de lucht in zweept. Het genieten van de momenten op deze aardbol vinden de weg naar Simpson en voeren de klanken van orgels, synths en gitaren verder door het jammende geheel heen.

Southern soul weegt bezwerend over All Around You heen. De strijkers weten in combinatie met gitaren de liefde van een god in het bestaan te laten komen. De pijn en twijfels uit het leven worden door Simpson aan zijn zoon gebracht, met de boodschap dat de liefde tussen de mensen overwint. Wanneer de saxofoonklanken door de lucht schallen zorgen de orgelklanken voor de onderhoudende klankstructuur. Voor Oh Sarah moeten we even terug in de tijd naar Simpson’s dagen in de band Sunday Valley. Op deze bewerkte versie richt hij zich tot zijn vrouw. De duistere klanken van de strijkers en het trage drumritme brengen de angsten en twijfels van Sturgill in beeld. De moeilijke tijden uit zijn bandverleden zijn inmiddels vervangen door het succes van zijn solocarrière, maar de twijfels over het verloop van zijn leven blijven aanwezig. De zoete klanken weten in Simpson’s zang tot ware emoties te komen en laten de moeilijke beslissingen overspoelen door de liefde. Op het slotstuk Call to Arms brengt Simpson zijn woede over het oorlogsterreur. Wanneer de klanken van de havens langzaam wegebben dragen de keyboards de voortdenderende drones en helicopters over verwoeste steden. In de ruige klanken van de bluesrock komt het anti-oorlogs nummer tot stand, waarbij zijn woede tot diep in zijn zang geworteld zit. Het nieuws dat wordt overspoelt door terreur van kansloze missies. Het swingende geheel komt tot een explosie van muzikaal geweld, met opzwepend pianospel, vuile gitaarklanken en krachtig blaaswerk. Simpson sluit het album aan zijn zoon af met zijn afkeur van geweld en onuitputtelijke oorlogskrachten.

Op A Sailor’s Guide to Earth stuurt Sturgill Simpson verschillende briefkaarten met levenswijsheden aan zijn zoon. De muzikale verpakking loopt daarbij uiteen van het emotierijke klankenspel van de country, het swingende van de soul en funk en zijn uitingen van pijn en verdriet in de blues. Juist deze combinatie geeft de teksten meer diepgang en ondersteund de boodschappen die hij tijdens het toeren als muzikant aan zijn zoon verstuurd. Het is de roep naar vrijheid en liefde die hij als bandleider overwint en verwerkt in zijn energieke en klankrijke nummers. Sturgill Simpson vaart daarbij zijn eigen route en laat zijn ontdekkingen en ervaringen na in de fraaiste briefkaarten die je, je als zoon maar kunt wensen.

8,0

Over Hugo van den Bos

Hugo van den Bos
Als muziek- en vinylliefhebber ontwikkelde ik in 2011 de site Platendraaier, om een overzichtelijk platform te bieden met informatie over platenbeurzen, platenzaken en bijzondere hoezen. In de loop van de jaren zijn hier diverse onderdelen bijgekomen zoals een concertagenda, een lijst van poppodia en een overzicht van verschenen muziekdocumentaires. Eind 2013 startte ik de muziekblog, waarop door mij geschreven albumrecensies, concertverslagen, muzieklijstjes en artikelen over platenzaken te vinden zijn. Andere activiteiten: ontwerpen en programmeren van websites, backpacken door verre oorden, bekijken van complexe films, actief meedenken bij tv quizzen, kilometers vreten op de mountainbike en als wandelaar, drinken van kwaliteitskoffie, smikkelen van de binnen- en buitenlandse keuken en genieten van speciaalbieren.

Lees ook eens

Nad Sylvan - The Bride Said No

Nad Sylvan – The Bride Said No

De lange muzikale reis van de in de Verenigde Staten geboren Nad Sylvan startte in 1968, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *