The Black Angels – Death Song

Vijftig jaar na dato krijgt een van de fijnste songs van The Velvet Underground, The Black Angel’s Death Song, een prachtig eerbetoon, doordat The Black Angels (uit Austin, Texas, opgericht in mei 2004) hun vijfde plaat tot Death Song hebben gedoopt. De bandnaam was al een afgeleide van dit nummer. De psychedelica druipt er van af bij The Black Angels. De cover van de plaat komt in de vinylversie het beste tot zijn recht, je wordt er vanzelf draaierig van. In al zijn eenvoud schitterend gedaan, iets wat ook zorgvuldig is doorgevoerd in de prachtig vormgegeven website. De teksten op de plaat vormen een aanklacht tegen de politieke rampspoed welke zich momenteel in Amerika voltrekt; daar heb je nog een parallel met het werk van The Velvet Underground. Iets wat wel apart is; Lou Reed schreef The Black Angel’s Death Song niet vanwege de lading van de tekst, maar “The idea here was to string words together for the sheer fun of their sound, not any particular meaning.”

In februari van dit jaar was het openingsnummer het visitekaartje, de single Currency. Een nummer waar de dreiging vanaf knalt. Bombastisch, maar geen overkill, niet overgeproduceerd. Zanger Alex Maas zingt zeer verstaanbaar, mede dankzij zijn hoge stem. Hierdoor wordt zijn zang in de volle productie niet weggedrukt tussen de instrumenten, en krijgt hij alle vrijheid. Wel is het zo dat hij ook bass, gitaar en keyboards speelt, dus hij levert ook zijn bijdrage aan het Cure-achtige geluid. De teksten doen er toe bij deze band, maar gaan op deze cd zoals gezegd allemaal over hetzelfde: het gevaar dat volgens hen Trump heet. Soms verscholen, zoals in I’d Kill For Her, waarin het gaat over hoe mensen klakkeloos achter iemand aan lopen (wanneer zagen we dat ook alweer…). Knap dat ze een dergelijke cynische tekst in zo’n catchy liedje kunnen (ver)stoppen. De dreiging in Currency is ook openlijk tegen Trump gericht: op een dag zal het allemaal over zijn, zingt Alex letterlijk. Ik ga er ook van uit… Half Believing is erg interessant wanneer je uitgaat van de Trump-gedachte.

Why are you so dangerous?
I will lie awake and thinking of you
It’s like the spell on you is useless
I will lie awake yeah thinking of you

Dit kan je ook over je geliefde zingen. De liefde kan mooi zijn, maar ook gevaarlijk. Verblind door al het mooie, zie je het lelijke niet. Zo bekeken kan je het ook onzin vinden dat ik zeg dat het hele album een aanklacht tegen Trump is. Maar vanwaar dan die intensiteit waarmee het gezongen wordt? Wel weer een melodie waarvan ik denk dat heb ik meer gehoord. Is niet raar natuurlijk, het blijft psychedelisch, dus al eerder gedaan. In Comanche Moon krijgen ook de voorgangers van Trump er van langs:

Pale faces of death and destruction
All our sons have died
We trusted with blind ambition
You promised with handshakes and lies

Het zijn dit soort teksten die van het album een groot politiek statement maken. Veel van hetzelfde, maar individueel goed verpakt. Het blijft allemaal wel heel bombastisch, en je gaat wel naar rust verlangen. Hunt Me Down doet denken aan Redbone, aan oerwoudgeluiden, The Animals en The Beatles. Wat voor enge gedachten je kan krijgen bij zo’n titel en indianengeluiden laat ik maar even in het midden. De verlangde rust komt dan echter precies op tijd. In Grab As Much (As You Can) kan je eindelijk even op adem komen, waardoor je vergeet naar de tekst te luisteren. Daarna gaat het weer door, en dan is daar ineens Medicine. En dan ben ik er klaar mee. Als Rick Nielsen van Cheap Trick dit hoort dan zal hij ook denken dat dit een slechte cover van Surrender is.

Dat maakt mijn oordeel over deze plaat klaar: allemaal leuk geprobeerd, maar het is het allemaal net niet. Qua muziek dan! De teksten hebben mijn zegen. Punt is echter dat ik vind dat je eerst muzikaal zal moeten boeien om iemand naar je teksten te kunnen laten luisteren. Vroeger kocht ik vaak lp’s, later cd’s, vanwege dat-ene-nummer-dat-je-kent-van-de-radio. Wat dat betreft hebben ze met Currency als single een goede keuze gedaan. Mensen die na dit nummer een keer gehoord te hebben wat meer willen weten (daar nodigt het wel toe uit namelijk) komen bij een fantastische website. Dus je bent twee keer geïmponeerd. Dan koop je het album, en na twee keer draaien denk je zonde van het geld. Want je hebt het allemaal al een keer gehoord, je weet alleen niet waar. Behalve bij Medicine dan.

Tracklist:

  1. Currency (5:16)
  2. I’d Kill for Her (3:37)
  3. Half Believing (4:19)
  4. Comanche Moon (4:51)
  5. Hunt Me Down (3:53)
  6. Grab as Much (As You Can) (3:51)
  7. Estimate (5:09)
  8. I Dreamt (4:22)
  9. Medicine (3:31)
  10. Death March (3:24)
  11. Life Song (6:29)

Speelduur: 48:42
Genre: Psychedelic Rock
Releasedatum: 21 april 2017

The Black Angels - Death Song

Over Ton Odijk

Ton Odijk
Bij toeval stuitte ik op de interessante website van Platendraaier. Leuk! Ik ben nu de 50 gepasseerd en al sinds mijn 18e platendraaier. Nooit van kunnen leven, maar wel professioneel bezig; nu met mijn eigen Golden Oldies Disco Party. De muziek is wel goed voor mijn boterham: ik ben artiestenmanager en -boeker, waarbij ik enkele wereldberoemde, legendarische artiesten en bands vertegenwoordig in Europa, maar ook, en met net zo veel plezier, een hele leuke punkcoverband, die voor de (wel ruime) reiskosten speelt. Sinds enige tijd schrijf ik recensies voor Platendraaier en een column voor Track.

Lees ook eens

Nad Sylvan - The Bride Said No

Nad Sylvan – The Bride Said No

De lange muzikale reis van de in de Verenigde Staten geboren Nad Sylvan startte in 1968, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *