The Who Ziggo Dome

The Who in Ziggo Dome Amsterdam

Ter ere van het 50-jarig bestaan van The Who toeren de twee overgebleven leden Roger Daltrey en Pete Townshend nog éénmaal de wereld rond. Nederland is daarbij één van de weinige landen in Europa waar ze op het podium staan. De optredens staan in het teken van de grootste hits uit het lange bestaan van de band. Uiteraard staan de mannen er niet alleen voor, want met bassist Pino Palladino en drummer Zak Starkey (zoon Ringo Starr) hebben de twee originele leden een krachtige begeleidingsband gereed staan.

De Amerikaanse rockband The Last Internationale mag het publiek deze avond opwarmen en dat doen ze met verve. Het krachtige geluid van de gitaren vullen de nog halflege Ziggo Dome. Het warme weer is een reden voor veel mensen om het voorprogramma over de slaan, maar degenen die wel aanwezig zijn lijken zich prima te vermaken. Het optreden gaat van bluesrock naar de alternatieve kant van de rock scene. Toch is het vooral de versie van My My, Hey Hey van Neil Young die de aandacht van het publiek opeist.

Stipt op tijd komt de groep muzikanten van de begeleidingsband van The Who het podium op, gevolgd door Roger en Pete. Who Are You is het nummer waar ze de avond mee beginnen. Geen vaste volgorde dus, want het is één van de laatste hits die de band heeft gehad. Terwijl het ‘Who, Who?’ van Roger door de lucht schalt tovert Pete een stevig gitaarsound tevoorschijn. Met The Seeker en The Kids Are Alright gaan ze langzaam aan terug in de tijd tot halverwege de jaren zestig. Naast het gitaargeweld is Pictures of Lily een rustpunt in de reeks van hits die de mannen deze avond ten gehore brengen. Een grote hit in Europa en dat blijkt ook wel aan de vele mensen die staan mee te brullen. Het publiek komt pas echt los van de grond als Roger met het gestotter van My Generation begint. De eerste hit van de mannen in Nederland is alle reden om volledig uit je dak te gaan. Van het publiek bestaande uit verschillende generaties wordt vanavond een eenheid gesmeed. Korte verhaaltjes tussen de nummers zorgen ervoor dat het contact met het publiek behouden blijft. Behind Blue Eyes is het emotioneel belanden nummer dat in alle rust opbouwt naar de volgende reeks van het stevigere werk. Bij de hoge noten is het toch even een flinke inspanning voor Roger, maar hij weet zich prima te redden vanavond. Dat de twee mannen de zeventig al zijn gepasseerd is vanavond nauwelijks te merken. Pete slaat al molenwiekend de snaren aan op zijn gitaar en Roger slingert als een jonge hond zijn microfoon door de lucht.

Roger Daltrey Ziggo Dome

Na de Who’s Next kraker Bargain wordt het publiek intensief betrokken bij Join Together (In the Band). Roger laat zijn krachtige uithalen deze keer over aan het publiek dat zich prima lijkt te vermaken. De laatste hit in Nederland, You Better You Bet, ontbreekt vanavond ook niet. Dan het is tijd om herinneringen van de Quadrophenia tour van twee jaar geleden naar boven te halen. Deze rockopera werd net als Tommy verfilmt en was vooral succesvol in de Verenigde Staten. Op het prachtige I’m One toont Pete aan dat hij toch ook niet de minste zanger is. Daarna daalt de regen neer in het langdurende Love, Reign O’er Me. Daltrey haalt alles uit zijn stem om de uithalen van kracht te voorzien. Townshend beukt er ondertussen flink op los, waarbij het zweet inmiddels over zijn gezicht stroomt. Als Pete voor Emenince Front zijn verhaaltje wilt doen lijkt de geluidstechnicus het een gepast moment te vinden om het melodietje alvast in te starten met een ‘You cunt’ als gevolg, Pete op zijn best. Dolblij is Pete met zijn boot van Nederlandse komaf vertelt hij nog even voordat hij dan echt aan het nummer begint. Ook Tommy blijft vanavond niet onaangetast met een drietal nummers. Amazing Journey en Sparks lopen vloeiend in elkaar over en zijn de opmaat voor een zinderende finale.

Pete Townshend Ziggo Dome

Als de beginklanken van Pinball Wizard de Ziggo Dome vullen gaat het publiek maar weer eens volledig uit zijn dak. Als een bezetene gaat de band door het nummer heen. Het nummer is tot in het oneindige gecoverd en vanavond wordt de kracht van de Wizard wederom duidelijk. Een strakke opbouw en de diepe zang van Roger zetten de Dome op stelten. Voor we het weten zitten we in See Me, Feel Me en is het ‘Listning to you, I get the music’ dat door het publiek meegezongen wordt. Dan is het beest los en is het de synthesizer die zijn werk doet op Baba O’Riley. Teenage Wasteland is episch van begin tot eind en laat Pete nog maar eens zweten op zijn gitaar. De Ziggo Dome is dan al uitzinnig en klapt bij de start van Won’t Get Fooled Again met elkaar mee. Een laatste slag van de wieken en de microfoon die op het podium smakt en de show is voorbij. De complete begeleidingsband wordt uitvoerig bedankt en dat is niets te veel aan lof. Pete’s broer Simon maakt samen met Zak en Pino al geruime tijd deel uit van het strakke geheel dat The Who heet.

The Who Ziggo Dome

De oude rockhelden Pete en Roger weten binnen twee uur bijna alle hits ten gehore te brengen. Om het gemis van nummers als Substitute en Happy Jack blijft het publiek relatief rustig. Het grote live succes van The Who lijkt voorbij, maar je weet nooit of de heren hun generatie toch weer willen laten spreken in de muziek.

Foto’s: Bert Ververs & Toyah Boer

Over Hugo van den Bos

Hugo van den Bos
Als muziek- en vinylliefhebber ontwikkelde ik in 2011 de site Platendraaier, om een overzichtelijk platform te bieden met informatie over platenbeurzen, platenzaken en bijzondere hoezen. In de loop van de jaren zijn hier diverse onderdelen bijgekomen zoals een concertagenda, een lijst van poppodia en een overzicht van verschenen muziekdocumentaires. Eind 2013 startte ik de muziekblog, waarop door mij geschreven albumrecensies, concertverslagen, muzieklijstjes en artikelen over platenzaken te vinden zijn. Andere activiteiten: ontwerpen en programmeren van websites, backpacken door verre oorden, bekijken van complexe films, actief meedenken bij tv quizzen, kilometers vreten op de mountainbike en als wandelaar, drinken van kwaliteitskoffie, smikkelen van de binnen- en buitenlandse keuken en genieten van speciaalbieren.

Lees ook eens

Rewire Festival 2015

Rewire Festival 2015 Dag 2

Dag 2 van het Rewire festival vangt in de vroege middag aan met verschillende workshops en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *